Biura informacji gospodarczej funkcjonujące w Polsce sporządzają regularnie raporty o dłużnikach oraz klientach tak zwanego „wysokiego ryzyka". Raporty takie zawierają wiedzę na temat nierzetelnych płatników, ich średnich zobowiązań, itp. Można na ich podstawie opracować wzorzec typowego polskiego dłużnika, co często pomaga bankom i biurom kredytowym określić stopień ryzyka związany z podpisaniem umowy z konkretną osobą (choć informacje z raportu nie muszą pokrywać się z rzeczywistością, ponieważ nie przekazują one wiadomości o rzeczywistych osobach). Tego typu zestawienia i podsumowania mogą posłużyć do badan statystycznych czy socjologicznych. Mogą też przysłużyć się firmom, których zajęciem jest dochodzenie należności w imieniu innych firm.